คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต ณ. สถานที่นี้ข้าพเจ้าเคยคิดถึงใครคนหนึ่ง ณ. สถานที่นี้ข้าพเจ้าเคยบอกใครคนหนึ่ง ณ. สถานที่นี้ข้าพเจ้าเคยรอคอยใครสักคนหนึ่ง ณ. สถานที่นี้ข้าพเจ้ายืนอยู่ ณ. ที่ตรงนี้ที่ ที่ข้าพเจ้าเคยพูด เคยบอกรักใครคนหนึ่งสถานที่นี้คงไม่รู้หรอกว่า การรอคอยมันทรมานแค่ไหน มันคือการรอคอยคำสัญญาจากใครคนหนึ่งที่มาสาบาน ณ. ที่ตรงนี้ ที่นี่เปลี่ยนไปมาก คนเราจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลาหรือปล่าวนะ? ข้าพเจ้าคิดอยู่เสมอว่า การรอคอยนำมาซึ่งการสิ้นสุดคือการพบเจอและสมหวังทุกครั้งไป แต่ทว่า มันไม่เป็นอย่างนั้นหละ ความจริงมันทรมาน ทรมานมากกว่าที่ทุกคนคิดไว้เสียอีก คนเรามีพบ ก็ต้องมีจาก มีพรากก็ต้องมีเจอ ใยเลยคนรักกันจะเปลี่ยนใจไปไม่ได้ ชะตาชีวิต ฟ้ากำหนดมาให้เป็นแบบนี้หรือมันคือคำถามที่ต้องการคำตอบซึ่งอยู่ในความสงสัยของข้าพเจ้ามานานแล้วและต้องการคำตอบอยู่จนกระทั่งทุกวันนี้ เราเลิกกันแล้วเหรอ ? ครั้งแรก ผู้หญิงคนหนึ่งที่ข้าพเจ้ารู้จักโดยคำแนะนำของเพื่อนคนหนึ่ง เบอร์โทรศัพท์ของเธอ ชื่อเธอ ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น ณ. เวลานั้นซึ่งมันเป็นความต้องการของข้าพเจ้าเอง ครั้งแรกที่เราพูดคุยกัน ในตู้โทรศัพท์สาธารณะใน ร.ร. มันช่างตื่นเต้น ดีใจ เหลือเกิน ดูเธอช่างน่ารักซะเหลือเกิน คำพูด น้ำเสียง ช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน ข้าพเจ้าหลงรักเธอเข้าแล้วหละสิ เราคบกันมาโดยดีตลอด ข้าพเจ้าโทรหาเธอทุกเช้า-เย็น ทุกวันและทุกๆวัน นับวันความสัมพันธ์ของเรายิ่งทวีคูณขึ้นมาก ข้าพเจ้ารักเธอเข้าให้แล้วจริงๆนะ จนถึงวันนั้นเธอโทรมาหาบอกให้ออกไปหาที่ห้างแห่งหนึ่ง มันตื่นเต้นยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก รู้แต่ว่ามันดีใจมากเลยหละ และแล้วเราสองคนก็เจอกันเธอสวมเสื้อสีเทา น่ารัก น่ารักเอามากๆเลยหละ ข้าพเจ้าเข้าไปทักทายเธอดูเธอก็ดีใจนะที่เจอข้าพเจ้า เราเดินเที่ยวด้วยกัน มันสนุก สนุกมากๆ จนข้าพเจ้าอยากเป็นมากกว่าเพื่อนกับเธอแล้วหละ แต่ไม่กล้าพูดกับเธอหรอก คงไม่ต้องบอกนะว่าเราแตกต่างกันมาก เราแตกต่างกันจริงๆนะ แต่เธอคงไม่รู้หรอกว่าข้าพเจ้าคิดยังไงกับเธอ วันนั้นเรามีความสุขกันมากเลยหละมันเป็นความทรงจำที่ดีของข้าพเจ้า เรารักกันแล้ว ? ครั้งสุดท้าย เรื่องทุกเรื่อง สิ่งทุกสิ่ง มีเหตุ มีผล อยู่ในตัวของมันเอง ทุกอย่างมันเกิดขึ้นและทุกอย่างมันก็จบลงด้วยเหตุและผลของมันด้วย วันนั้นข้าพเจ้าโทรหาเธอด้วยเงินที่มีอยู่หมดตัว 10 บาท เรานัดกันกินเนื้อย่างตอนเย็นวันนี้ และมันคือปัญหาของข้าพเจ้า วันนั้นเรียนแทบไม่เป็นเรียนกันเลยหละ มันเคลียสเอามากๆ ถ้าไม่ตกลงกับเธอก็กระไรอยู่ ไหนๆเธอก็อุตสาห์มาแล้วนี่ ตกลงไปแล้ว เงินหละจะเอาที่หนมา นั่นคือความแตกต่างระหว่างเราสองคน ความแตกต่างที่เธอไม่เคยรู้และเธอคงไม่ต้องการ ข้าพเจ้ารู้ตัวดีมาตลอดแต่ก็อดนึกรักเธอไม้ได้ ข้าพเจ้าอยากจะบอกเธอมาหลายครั้งแล้ว แต่กลัวเธอ กลัวเธอเสียใจที่คิดมาคบมารู้จักกับคนอย่างเรา เธอรู้แล้วจะคิดยังไงนะ อยากรู้จังเลย วันนี้ข้าพเจ้าจะพูดความจริงทั้งหมดให้เธอฟัง ทุกอย่างจะจบแล้วเหรอ ข้าพเจ้านึกเสียใจอยู่ลึกๆ ตอนเย็นข้าพเจ้า พบกับเธออีกครั้งดูเธอสดใส น่ารัก แต่ทว่าข้าพเจ้าไม่เป็นแบบนั้นหละ ข้าพเจ้าพาเธอมาอยู่ ณ. ที่จุดหนึ่ง ที่ ที่ข้าพเจ้าชอบมานั่งคิดนั่งทบทวน เรื่องของเธอมาตลอดเวลาที่คบกับเธอมา ข้าพเจ้าพูด ทุกอย่าง กับเธอ ทุกอย่างที่เธอถาม ทุกอย่างที่เธออยากรู้ ข้าพเจ้าพูดให้เธอฟังและเข้าใจ ณ. ที่ตรงนั้น ใบหน้าของเธอที่เคยสดใส รื่นเริง บัดนี้เปลี่ยนไปแล้ว ดูเธอออกเสียใจนิดๆ ดูถูก และผิดหวังในตัวข้าพเจ้ามาก ข้าพเจ้าพยายามบอกรักเธออยู่ตลอดแต่ทว่า ความจริงของข้าพเจ้ามันทำให้เธอเปลี่ยนไปจากอีกคนเป็นอีกคนขนาดนี้ ข้าพเจ้าขอหยุดไว้ตรงนี้ดีกว่า เราลงท้ายด้วยคำสัญญาให้กันและกัน เราจะกลับมารักกันอีกครั้งเมือเราสองคนพร้อม พร้อมที่จะยอมรับในสิ่งต่างๆในชีวิตของเรา ข้าพเจ้าและเธอเองก็ให้คำสัญญากันอย่างนี้ และดูเธอเปลี่ยนไปมาก ในช่วงเวลาอันสั้นเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคนข้าพเจ้ารู้ดีว่าเป็นเพราะอะไร คืนนั้นเรากิน เนื้อย่างด้วยกันแต่ทว่าข้าพเจ้ากินไม่ลงเลยหละ ต่างกับเธอที่ไม่มีความกังวล สนใจใยดี อะไรเลย เงิน100 บาทที่ข้าพเจ้ายืมมาจากเพื่อนมันไม่พอสำหรับเธอหรอก เธอออกให้ข้าพเจ้า แต่สายตาเธอไม่ใช่ผู้หญิงคนที่ข้าพเจ้าเคยรู้จัก ที่เคยบอกรัก ที่เคยคิดถึงทุกวันที่คบกันมา และนั่นก็คือครั้งสุดท้ายที่ข้าพเจ้าได้พบเธอ เธอจากไป จากไปโดยไม่บอกไม่กล่าว ไม่มีคำลา ไม่มีคำพูดใดๆ ที่ออกจากปากเธอมาเลย เธอเดินจากไป จากไป ขึ้นรถกระบะคันงามจากไป จากไปจนลับตา ความหวัง ความรัก ทุกอย่างมันจบลงแล้ว จบลงไปแล้วจริงๆ คืนนั้นข้าพเจ้านอนไม่หลับทั้งคืน คนเราจะรักกัน จะคบกันดูกันที่ตรงไหนกัน แค่ความแตกต่างที่มีอยู่ มันทำให้ทุกอย่างจบไปเหรอ ถ้าอย่างนั้นข้าพเจ้าก็ผิดเองที่เกิดมาเป็นอย่างนี้ ที่เกิดมาเป็นแค่คนจนๆคนหนึ่งเท่านั้น ทุกวันนี้ข้าพเจ้ามา ณ. สถานที่นี้เป็นประจำ คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นมาเรื่องราวต่างๆมันเกิดขึ้น ณ. ที่ตรงนี้ และจบ ณ. ที่ตรงนี้ด้วยเช่นกัน การรอคอยคือความหวังที่เลื่อนลอยและไม่มีหวังสำหรับคนคนหนึ่งที่มีแค่รัก แค่ตัวตน เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นที่ไม่มีค่าพอที่จะ รักเธอ ได้เลย ดึกแล้วอากาศเริ่มหนาวแล้ว ข้าพเจ้าเองต้องกลับก่อนหละ สถานที่นี้ยังมีการรอคอยของใครคนหนึ่งที่ไม่มีหวังเลยสักนิด ไปก่อนนะแล้วจะกลับมาใหม่ถ้ามีโอกาส ณ. สถานที่นี้ข้าพเจ้าเคยบอกรัก ณ. สถานที่นี้ข้าพเจ้าเคยพูดคุย ณ. สถานที่นี้ข้าพเจ้าเคยบอกลา ณ. สถานที่นี้ยังมีการรอคอยของใครบางคนอยู่ การรอคอยที่ไม่มีความหมายเลยสักนิด ทุกอย่างในโลกนี้มีเกิด ด้วยเวลานำพา ทุกอย่างในโลกนี้ก็จบลงด้วยเวลานำพาเช่นกัน คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต @ cybersniper` จะมีอะไรที่จะทรมานไปกว่าการรอคอย รอคอยใครสักคน การรอคอยที่ไม่มีความหวังอยู่เลยก็ตาม จะมีใครรู้ใครมาเข้าใจบ้างไหม ณ. ที่นี้เคยมีสัญญาของเราทั้งสองอยู่จากวันนั้นการรอคอยมันก็เริ่มขึ้น คำว่ารัก คำว่าเป็นห่วงไม่เคยมีในหัวใจของข้าพเจ้าอีกต่อไป ณ. วันนี้เรากลับมาเจอกันอีกครั้ง วันที่รอคอยเธอเดินเข้ามาหาข้าพเจ้า เราจำกันแทบไม่ได้ กาลเวลาทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปคนเราก็เปลี่ยนไป แต่ความรัก ความเชื่อใจกันที่มีอยู่มันมีมากกว่าคำว่า ลืมเลือน และความจริง คำสัญญาที่เราได้ให้กันไว้ก็จะถึงเวลาเปิดเผยแล้ว การรอคอยที่ยาวนานจบสิ้นแล้ว ตอนนี้เราสองคนพร้อม พร้อมที่จะเผชิญสิ่งต่างๆในชีวิตนี้แล้ว เราจะกลับมารักกัน ณ. เวลานี้ข้าพเจ้าพร้อมแล้วที่จะทำหน้าที่คนรักที่ดีที่สุดเพื่อเธอคนนั้นที่รอคอยมานานแสนนาน เวลาพาเราจากกัน เวลามันก็พาเรามาพบกัน ณ. จุดนี้ที่เราจากกัน จากที่นี้ที่ข้าพเจ้าเคยคิดถึงเรื่องของเธอต่างๆนาๆ เนิ่นนาน ณ. ที่ตรงนี้ก็ทำให้เรามาพบกันอีกครั้ง วันนี้เราจะเดทกัน เราจะปรับความเข้าใจ ความต้องการ ความคิดเห็นต่างๆที่เราผิดกันมาตลอดเวลาที่ผ่านมา เราเข้าใจกัน เรายอมรับฟังซึ่งกันและกัน และวันข้างหน้าของเราที่เราจะเดินก้าวไปเผชิญกับมัน ขอแค่เรามีความตั้งมั่น เชื่อใจกัน เข้าใจกัน ยอมรับสิ่งต่างๆที่อีกคนเสนอมาได้ เชื่อใจกันและกัน กาลเวลาก็มาทำลายความผูกพันธ์ของเราไม่ได้แล้ว เวลาที่ผ่านมา ทุกวันทุกนาที ที่ผ่านไป มันไม่หยุดรอใคร มันไม่รู้หรอกว่าใครคนไหนต้องการอะไร อย่างไร เรานั้นแหละที่จะเป็นคนกำหนดชี้ชะตาของเราเอง อย่าให้กาลเวลามาทำให้ใจของเราเปลี่ยนไป แค่เราอดทน และทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้วไม่ว่าเราจะมีคนรักหรือไม่มันก็ไม่ต่างกัน เพราะเราก็มีความสุขกับมันแล้วนี่เรื่องรักเอาไว้ทีหลังก็ได้อย่าไปซีเรียสกับมันมากนัก อย่าให้มันมีผลต่อชีวิตเรา อนาคตเรากำหนดเอง และทำมันให้ดีที่สุดเท่านั้นก็สุขสุดยอดของชีวิตชีวิตหนึ่งแล้วคุณว่าจริงป่าวอะครับ

ที่อยู่.......อยู่ได้ทั่วราชอาณาจักร 

วัน ที่รอ เดือน ที่คอย พ.ศ. ที่คิดถึง

ถึง ฟิสิกส์ที่รัก 

เมื่อแรกเริ่มเดิมที ผมได้พบคุณ คุณช่างดูดี สดใส น่าค้นหาเสียเหลือเกิน 

แต่เพียงปีเดียว เวลาทำให้คุณเปลี่ยนไป ตอนนี้คุณอยู่สูงเกินกว่าที่ผมจะเอื้อมถึงแล้ว 

คุณยากและยุ่งเกินไปสำหรับผม 

ผมไม่ได้เจอคนใหม่ แต่คุณทำให้ผมไม่แน่ใจกับรักระหว่างเรา 

ไม่ว่าผมจะวิ่งตามซักเท่าไหร่ ปีนสูงสักแค่ไหน ผมก็คว้าคุณไม่ได้ซักที

แม้ว่าผมจะยังรักคุณอยู่ 

แต่ตอนนี้ชีวะได้เข้ามาในชีวิตผม จากที่ผมมองเขาว่าน่าเบื่อเสมอๆ ตลอดเวลาที่ผ่านมา 

แต่เขาทำให้ผมสดใสขึ้นอีกครั้ง 

เขาไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่ผมมองเขาเลยแม้แต่น้อย 

ผมยอมรับว่าผมใจง่าย ผมหลงรักเขาเข้าแล้ว 

ถ้าคุณยังสูงส่งเหมือนอย่างนี้ ผมคงต้องจากคุณไปเสียจริงๆ แต่ผมก็ไม่อาจผิดสัญญาที่ให้ไว้ได้

ว่าจะเดินเข้ามหาวิทยาลัยไปพร้อมๆ กับคุณ 

คุณจุดประกายให้ผมอยากเรียนวิศวะ หลงใหลในการคำนวณ 

ครั้งแรกที่คณิตแนะนำแนะนำให้คุณได้รู้จักกับผม 

ผมก็ชอบคุณตั้งแต่แรก ตอนนี้ยิ่งผมรักมากก็ยิ่งท้อมาก 

คุณรู้มั้ย ชีวะ เขาชวนผมไปเรียนหมอ อาจารย์ก็สนับสนุนให้ผมไปกับเขาและผมก็ตกลงไปแล้ว

แต่ผมก็ยังไม่ทิ้งคุณ 

คุณก็ไปกับผมสิ.....ฟิสิกส์.... 

ผมจะเป็นหมอแล้วรักษาความเข้าใจยากของคุณ เพราะไม่ว่ายังไง ผมก็ตัดใจจากคุณไม่ได้ 

รักครั้งแรกของผมนี่ครับ และจะรักเสมอตลอดไป 

เพียงชายคนหนึ่ง.....ที่รักเธอ